In reactie op een interview met mij in Het Financieel Dagblad van 12 augustus jl. verwijt het CNV mij dat ik me niet schuldig voel over mijn salaris en dat ik maatschappelijke oogkleppen op zou hebben.

Uiteraard voel ik me niet schuldig. Ik ben corporatiebestuurder en doe mijn werk. De job is omvangrijk want Com·wonen is verantwoordelijk voor de woningen en wijken van ruim 30.000 huishoudens, heeft een investeringsvolume van tussen de € 150.000.000,- en € 200.000.000,-, een huurexploitatie van € 160.000.000,- en ruim 300 werknemers. We opereren altijd op grote maatschappelijke thema’s, investeren enorm in de toekomst: wijken, jongeren, gezondheid, sport en steken onze nek uit door op onorthodoxe wijze te breken met vaste patronen zoals bijvoorbeeld met ketenintegratie. We gaan de bouwkosten drukken en het proces versnellen!

In 2008 ontvingen Nederlandse bestuurders ruim meer dan een miljoen. Dat staat in geen verhouding tot mijn salaris van twee ton. De ophef over de salarissen in corporatieland is natuurlijk begrijpelijk want een aantal bestuurders is zijn boekje ver te buiten gegaan en dat is zeer schadelijk voor het imago van alle corporatiebestuurders! Maar daarmee ben ik persoonlijk niet van de ene op de andere dag aangeschoten wild. Ik ben corporatiebestuurder en doe mijn werk. De job is omvangrijk en ik doe het met plezier!

Dit is zeker niet mijn pleidooi maar vind het wel mooi om te lezen dat de generatie Lowland zich niet gek laat maken: ‘De beste bestuurders moeten ons land regeren, betaal ze dan ook goed en schaf de Balkenendenorm af’ (bron: www.nrcnext.nl).