Negen woensdagen heeft 2010 tot nu toe gekend. Drie ervan hebben voor mij in het teken gestaan van het afscheidnemen van onze oud bestuurssecretaris Wim Krommenhoek.

• Op woensdag 13 januari stonden we samen met jouw directe familieleden, vrienden, oud collega’s en relaties stil bij jouw vertrek van Com·wonen tijdens een afscheidssymposium. Het thema was de relatie tussen de corporaties en de politiek, een onderwerp dat je na aan het hart lag. Het was vooral een cadeautje aan jou. Iedereen die er was, zag hoe je genoot van al die mensen, die voor jou kwamen, van het thema en van de mogelijkheid om iedereen te spreken. We wisten toen al dat je ziek was. Je was er heel open over in het interview dat we in de tweede week van december samen mochten maken en dat we tijdens het symposium vertoonden.
• De tweede woensdag was vorige week: de laatste fase van de strijd tussen je geest die wilde leven en je lichaam, dat het aan het opgeven was.  Je wilde nog wel een paar dingen regelen en dus kwam ik naar Amsterdam. Natuurlijk wilde je weten hoe het met de mensen op het werk ging. We keken ook terug op de vele onderwerpen waar jij in je werkzame leven en zeker ook bij Com·wonen mee bezig bent geweest. “Doodgaan doe je maar een keer”, zei je.
• En dan die derde woensdag, gisteren: je uitvaart. Niemand had gedacht dat jouw leven hier zo snel zou zijn afgelopen. De doktoren niet. Je gezin en verdere familie niet. Vrienden en oud-collega’s niet. En jijzelf al helemaal niet. De realiteit is dat er maar zeven weken zitten tussen de bijeenkomst in Staal en nu.

Dank aan Wim
Je was een stevig pleitbezorger voor part-time werken, voor vrouwen in hogere functies en, je lette er altijd op dat de mensen met wie je werkte een goede balans tussen werk en privé aanhielden. Bovenal was je een collega die de persoonlijke relatie voor alles liet gaan. Je had altijd aandacht voor de ander. Als je weg was geweest bracht je iets leuks of iets lekkers mee en je was altijd in voor een grapje, een borrel of een etentje. Wim, namens iedereen veel dank daarvoor.

Dank van Wim
Uit naam van Wim bedank ik de Raad van Commissarissen, de Directie en alle collega’s van Com·wonen voor de plezierige samenwerking en voor al het medeleven en de attenties tijdens zijn korte ziekbed. Wim zei van dat laatste dat hij kon voelen hoe iedereen met hem verbonden was en gaf aan dat dit hem en Henny heel veel kracht heeft gegeven. Dit is een laatste groet van Wim aan jullie.

Henny, Sven, Aimee, Ytse, en verdere familie en vrienden, ik wens jullie heel veel sterkte bij het verwerken van het verlies van Wim en gun jullie dat ons medeleven daarbij voor jullie een troost en een kracht is.

Margriet